Uzupełnienia ruchome


Rozległe braki zębowe uniemożliwiają wykonania stałych uzupełnień protetycznych (mostów). Wówczas, aby uzupełnić brakujące zęby i tym samym przywrócić prawidłowe funkcje narządu żucia, można wykonać protezę ruchomą (wyjmowaną z jamy ustnej). Należy pamiętać, że wszystkie braki zębów powinny być w jak najkrótszym czasie od ekstrakcji uzupełniane, gdyż każda, nawet pojedyncza luka stwarza zagrożenie dla zębów sąsiadujących, które mają tendencje do przechylania się i wysuwania w kierunku luki. Długotrwałe pozostawienie rozległych braków zębowych bez uzupełnienia zębowego przyczynia się do powstawania schorzeń stawu skroniowo-żuchwowego. Protezy ruchome możemy podzielić na: Protezy całkowite akrylowe (stosowane w przypadku całkowitego bezzębia) oraz protezy częściowe, które mogą być akrylowe bądź szkieletowe stosowane w przypadku, kiedy pacjent posiada częściowe braki w uzębieniu). Nie ma gotowych schematów uzupełnień protetycznych, które można zastosować u danego pacjenta, dlatego każdy przypadek traktowany jest indywidualnie co pozwala na wykonanie uzupełnienia protetycznego spełniającego oczekiwania każdego pacjenta.


 

Protezy Całkowite

 

Protezy całkowite to protezy akrylowe osiadające, składające się z płyty protezy oraz osadzonych w niej zębów. Charakteryzują się rozległą płytą bazową, przykrywającą prawie całe podniebienie twarde. Jest to związane z rozłożeniem sił żucia przenoszonych w trakcie użytkowania protezy na możliwie jak największą powierzchnię, w celu niedopuszczenia do tzw. przeciążenia błony śluzowej (czego skutkiem mogą być np. podrażnienia). Cechą tych protez jest to, iż zaliczane są do grupy protez osiadających, czyli takich, które po pewnym czasie mogą wykazywać oznaki „zapadania się” w błonie śluzowej. Należy wówczas, aby nie dopuścić do uszkodzenia takiej protezy, bezwzględnie ją podścielić. Protezy całkowite utrzymują się na podłożu protetycznym głównie dzięki siłom adhezji. W związku z tym mają tendencję do przemieszczania się w jamie ustnej pacjenta co powoduje duży dyskomfort ich użytkowania. W celu zapewnienia lepszego utrzymania protezy w naszym gabinecie wykonujemy tzw. protezy overdenture. Protezy te stosuje się w przypadku braku wielu zębów, w bardzo dużym starciu zębów własnych oraz w bezzębiu (po zastosowaniu implantów). Proteza wykonana jest z akrylu, bez widocznych klamer, odbudowuje wszystkie brakujące (lub starte) zęby a utrzymanie jej opiera się na zastosowaniu albo do korzeni własnych zębów albo na wszczepionych implantach specjalnych zatrzasków lub teleskopów. W przypadku teleskopów własny ząb po odpowiednim oszlifowaniu lub zastosowaniu wkładu koronowo-korzeniowego zostaje pokryty ściśle przylegającą czapeczką (tzw. teleskop wewnętrzny), druga czapeczka (tzw. teleskop zewnętrzny)stanowi integralną część protezy. Teleskop wewnętrzny i zewnętrzny są ze sobą doskonale dopasowane i zapewniają bardzo pewne utrzymanie protez.

W przypadku całkowitego bezzębia w żuchwie, możemy zastosować następujące alternatywy leczenia przy użyciu implantów:

1. Proteza utrzymana na implancie – mocowana jest na dwóch lub więcej implantach, za pomocą tzw. łączników, które mocuje się do implantów. Łączniki umożliwiają Pacjentowi samodzielne i bezpieczne zdejmowanie protezy do codziennej higieny.

2. Proteza utrzymana na implantach i belce – jest przytwierdzona indywidualnie dobraną belką z zaciskowymi łącznikami, które utrzymują Twoje odbudowane zęby. Łączniki pozwalają na samodzielnie zdejmowanie protezy do codziennych prostych zabiegów higienicznych.

3. Stała proteza utrzymana na implantach (most porcelanowy) – jest przymocowana do implantów na stałe za pomocą specjalnych śrub. W przypadku tego rozwiązania jedynie dentysta będzie mógł zdejmować protezę. Higiena z kolei wygląda tak samo jak w przypadku naturalnych zębów.

Kiedy z różnych przyczyn wszczepienie implantów okazuje się niemożliwe, wówczas stosujemy protezy.

Dzielimy je na dwie grupy:

– protezy ruchome szkieletowe – sprawdzają się w przypadku braku kilku zębów. Składają się z metalowej płyty, która pokrywa część podniebienia, oraz z osadzonych na niej zębów. Mocuje się je przy pomocy zasuw, zatrzasków lub klamer. Zapewniają pacjentowi komfort podczas mówienia i jedzenia, a także poprawny efekt kosmetyczny.

– protezy ruchome akrylowe całkowite – stosuje się je w przypadku bezzębnej szczęki lub żuchwy. Wprawdzie zastosowanie konwencjonalnej protezy akrylowej osiadającej to tańszy wariant, jednak jej noszenie wiąże się z dosyć dużym dyskomfortem pacjenta. Powoduje także mało zadowalający efekt estetyczny. Dlatego coraz częściej wyborem pacjentów stają się implanty.


 

Protezy Częściowe

Proteza ruchoma częściowa składa się z płyty podstawowej, elementów umocowujących protezę – klamer, elementów podpierających protezę ozębnową-tzw. cierni oraz zębów sztucznych. W zależności od rozległości uzupełnianych braków kształt poszczególnych części składowych protez ulega różnym zmianom lub modyfikacjom. Różnice w konstrukcji protez częściowych polegają głównie na rozległości płyty podstawowej oraz obecności lub braku cierni podpierających. Im rozleglejsze są braki zębów, tym rozleglejsza musi być płyta przylegająca do wyrostków zębodołowych i podniebienia. Stosowanie cierni uzależnione jest od liczby pozostałych zębów i stanu ozębnej. Możemy wyróżnić protezy częściowe akrylowe i szkieletowe. Głównym czynnikiem odróżniającym protezy szkieletowe od akrylowych jest mniejsza rozległość płyty lub jej zupełny brak oraz występowanie lanych klamer i cierni. W protezie szkieletowej część imitująca zęby wykonana jest z akrylu, reszta zaś to metalowe klamry, którymi proteza nie tylko „trzyma” się sąsiednich zębów, lecz także przenosi na nie obciążenia powstające w czasie żucia. Dzięki temu protezy szkieletowe powodują znacznie mniejszy zanik dziąseł niż protezy osiadające. Jednak mocujące klamry mogą być widoczne. Stąd ze względów estetycznych często wykonujemy tzw. protezy bezklamrowe. Zamiast klamer mają one zamki, zatrzaski, zasuwy, rygle lub tzw. korony teleskopowe, które pozwalają utrzymywać im się w jamie ustnej. Wymienione elementy mocujące znajdują się na koronach protetycznych zębów. Podobną rolę mogą spełniać implanty, do których przykręca się specjalne zatrzaski. Tak wykonane protezy bardzo pewnie trzymają się w jamie ustnej.


 

Prace Kombinowane

Pod pojęciem prace kombinowane najczęściej rozumiemy uzupełnienia protetyczne, w których rolę elementów retencyjnych pełnią zasuwy, zatrzaski lub teleskopy. proteza na zasuwach lub zatrzaskach: Uzupełnienie protetyczne na zasuwach składa się z mostu porcelanowego i protezy szkieletowej. Stosuje się je przy częściowych brakach zębowych. Zaletą tego typu uzupełnień jest wysoka estetyka, brak widocznych elementów retencyjnych typu klamry lub peloty. Mosty są zaopatrzone obustronnie w elementy utrzymujące czyli zasuwy, na które zakłada się protezę szkieletową, w której znajdują się wymienne łoża. protezy teleskopowe: Uzupełnienia protetyczne na teleskopach stosuje się przy resztkowym uzębieniu kiedy jest niemożliwe wykonanie mostów porcelanowych lub prac kombinowanych innego typu. Korona teleskopowa składa się z teleskopu wewnętrznego osadzonego na stałe na implancie, wkładzie koronowo-korzeniowym lub uzębieniu własnym pacjenta oraz teleskopu zewnętrznego połączonego z protezą. Elementy łączenia są niewidoczne dzięki czemu uzyskujemy dobry efekt estetyczny.